๒. สีลวีมังสชาดก
สีลวีมํสชาตกํ
สีลํ เสยฺโยติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เอกํ สีลวีมํสกพฺราหฺมณํ อารพฺภ กเถสิ ฯ
ตํ กิร ราชา เอส สีลสมฺปนฺโนติ อญฺเญหิ พฺราหฺมเณหิ อติเรกํ กตฺวา ปสฺสติ ฯ โส จินฺเตสิ กินฺนุโข มํ ราชา สีลวาติ ครุํ กตฺวา ปสฺสติ อุทาหุ สุตธารยุตฺโตติ วีมํสิสฺสามิ ตาว สีลสฺส วา สุตสฺส วา มหนฺตภาวนฺติ ฯ โส เอกทิวสํ เหรญฺญิกผลกโต กหาปณํ คณฺหาติ ฯ เหรญฺญิโก ครุภาเวน น กิญฺจิ อาห ฯ ทุติยวาเรปิ น กิญฺจิ อาห ฯ ตติยวาเร ปน ตํ วิลุมฺปกโจรโกติ คาหาเปตฺวา รญฺโญ ทสฺเสตฺวา กึ อิมินา กตนฺติ วุตฺเต กุฏุมฺพํ วิลุมฺปตีติ อาห ฯ สจฺจํ กิร พฺราหฺมณาติ ฯ น มหาราช กุฏุมฺพํ วิลุมฺปามิ มยฺหํ ปน สีลํ นุโข มหนฺตํ สุตํ นุโขติ กุกฺกุจฺจํ อโหสิ สฺวาหํ เอเตสุ กตรํ นุโข มหนฺตนฺติ วีมํสนฺโต ตโย วาเร กหาปณํ คณฺหึ ตํ มํ เอส พนฺธาเปตฺวา ตุมฺหากํ ทสฺเสติ อิทานิ เม สุตโต สีลสฺส มหนฺตภาโว ญาโต น เม ฆราวาเสนตฺโถ ปพฺพชิสฺสามหนฺติ ปพฺพชฺชํ อนุชานาเปตฺวา ฆรทฺวารํ อโนโลเกตฺวาว เชตวนํ คนฺตฺวา สตฺถารํ ปพฺพชฺชํ ยาจิ ฯ ตสฺส สตฺถา ปพฺพชฺชญฺจ อุปสมฺปทญฺจ ทาเปสิ ฯ โส อจิรุปสมฺปนฺโน วิปสฺสิตฺวา อคฺคผเล ปติฏฺฐหิ ฯ
ภิกฺขู ธมฺมสภายํ กถํ สมุฏฺฐาเปสุํ อาวุโส อสุกพฺราหฺมโณ อตฺตโน สีลํ วีมํสิตฺวา ปพฺพชิโต วิปสฺสิตฺวา อรหตฺตํ ปตฺโตติ ฯ สตฺถา อาคนฺตฺวา กายนุตฺถ ภิกฺขเว เอตรหิ กถาย สนฺนิสินฺนาติ ปุจฺฉิตฺวา อิมาย นามาติ วุตฺเต น ภิกฺขเว อิทาเนว อยเมว ปุพฺเพปิ ปณฺฑิตา สีลํ วีมํสิตฺวา ปพฺพชิตฺวา อตฺตโน ปติฏฺฐํ อกํสุเยวาติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ