๘. อัฏฐิเสนชาดก

อฏฺฐิเสนชาตกํ

เย เม อหํ น ชานามีติ อิทํ สตฺถา อาฬวึ นิสฺสาย อคฺคาฬเว เจติเย วิหรนฺโต กุฏิการสิกฺขาปทํ อารพฺภ กเถสิ ฯ ปจฺจุปฺปนฺนวตฺถุํ เหฏฺฐา มณิกณฺฐกชาตเก กถิตสทิสเมว ฯ

สตฺถา ปน เต ภิกฺขู อามนฺเตตฺวา ภิกฺขเว โปราณกปณฺฑิตา ปุพฺเพ อนุปฺปนฺเน พุทฺเธ พาหิรกปพฺพชฺชาย ปพฺพชิตฺวา ราชูหิ ปวาริตา ปิยยาจนา นาม ปเรสํ อปฺปิยา อมนาปาติ น ยาจึสูติ วตฺวา อตีตํ อาหริ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต เอกสฺมึ นิคเม พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติ ฯ อฏฺฐิเสนกุมาโรติสฺส นามํ กรึสุ ฯ โส วยปฺปตฺโต ตกฺกสิลายํ สพฺพสิปฺปานิ อุคฺคณฺหิตฺวา อปรภาเค กาเมสุ อาทีนวํ ทิสฺวา ฆราวาสโต นิกฺขมิตฺวา อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิตฺวา อภิญฺญา จ สมาปตฺติโย จ นิพฺพตฺเตตฺวา หิมวนฺตปฺปเทเส จิรํ วสิตฺวา โลณมฺพิลเสวนตฺถาย มนุสฺสปถํ โอตริตฺวา อนุปุพฺเพน พาราณสิยํ ปตฺวา ราชุยฺยาเน วสิตฺวา ปุนทิวเส ภิกฺขาย จรนฺโต ราชงฺคณํ อคมาสิ ฯ ราชา ตสฺส อาจารวิหาเร ปสีทิตฺวา ตํ ปกฺโกสาเปตฺวา ปาสาทตเล ปลฺลงฺเก นิสีทาเปตฺวา สุโภชนํ โภเชตฺวา โภชนาวสาเน อนุโมทนํ สุตฺวา ปสนฺโน ปฏิญฺญํ คเหตฺวา มหาสตฺตํ ราชุยฺยาเน วาเสสิ ทิวสสฺส จ เทฺว ตโย วาเร อุปฏฺฐานํ อคมาสิ ฯ โส เอกทิวสํ ธมฺมกถาย ปสนฺโน รชฺชํ อาทึ กตฺวา เยน เต อตฺโถ ตํ วเทยฺยาถาติ ปวาเรสิ ฯ โพธิสตฺโต อิทํ นาม เม เทหิ อิทํ นาม เม เทหีติ น วทติ ฯ อญฺเญ ยาจกา อิทํ เทหิ อิทํ เทหีติ อิจฺฉิติจฺฉิตํ ยาจนฺติ ฯ ราชา อสชฺชมาโน เทติ ฯ โส เอกทิวสํ จินฺเตสิ อญฺเญ ยาจกวนิพฺพกา อิทญฺจิทญฺจ อมฺหากํ เทหีติ มํ ยาจนฺติ อยฺโย ปน อฏฺฐิเสโน ปวาริตกาลโต ปฏฺฐาย น กิญฺจิ ยาจติ ปญฺญวา โข ปเนส อุปายกุสโล ปุจฺฉิสฺสามิ นนฺติ ฯ โส เอกทิวสํ ภุตฺตปาตราโส คนฺตฺวา วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ นิสินฺโน อญฺเญสํ ยาจนการณํ ตสฺส จ อยาจนการณํ ปุจฺฉนฺโต ปฐมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๐๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. อัฏฐิเสนชาดก”