๑๓. จักกวากชาดก
จกฺกวากชาตกํ
วณฺณวา อภิรูโปสีติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เอกํ โลลภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ ฯ
โส กิร จีวราทีหิ อติตฺโต กหํ สงฺฆภตฺตํ กหํ นิมนฺตนนฺติ อาทึ ปริเยสนฺโต วิจรติ อามิสกถายเมว อภิรมติ ฯ อถญฺเญ เปสลา ภิกฺขู ตสฺสานุคฺคเหน สตฺถารํ อาโรเจสุํ ฯ สตฺถา ตํ ปกฺโกสาเปตฺวา สจฺจํ กิร ตฺวํ ภิกฺขุ โลโลติ ปุจฺฉิตฺวา สจฺจํ ภนฺเตติ วุตฺเต ภิกฺขุ กสฺมา เอวรูเป นิยฺยานิกสาสเน ปพฺพชิตฺวา โลโล อโหสิ โลลภาโว จ นาม มหาปาปโก ปุพฺเพปิ ตฺวํ โลลภาวํ นิสฺสาย พาราณสิยํ หตฺถิกุณปาทีหิ อติตฺโต มหาอรญฺญํ ปวิฏฺโฐติ วตฺวา อตีตํ อาหริ
อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต เอโก โลลกาโก พาราณสิยํ หตฺถิกุณปาทีหิ อติตฺโต อรญฺญํ นุ โข กีทิสนฺติ อรญฺญํ คนฺตฺวา ตตฺถ ผลาผเลหิ อสนฺตุฏฺโฐ คงฺคาตีรํ คนฺตฺวา วิจรนฺโต ชายปติเก เทฺว จกฺกวาเก ทิสฺวา อิเม สกุณา อติวิย โสภนฺติ อิเม อิมสฺมึ คงฺคาตีเร พหุมจฺฉมํสํ ขาทนฺติ มญฺเญ อิเม ปฏิปุจฺฉิตฺวา มยาปิ อิเมสํ โคจรํ ขาทิตฺวา วณฺณวนฺเตน ภวิตุํ วฏฺฏตีติ เตสํ อวิทูเร นิสีทิตฺวา จกฺกวากํ ปุจฺฉนฺโต เทฺว คาถา อภาสิ