๗. วารุณิทูสกชาดก

๗. วารุณิชาตกํ

น เว อนตฺถกุสเลนาติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต วารุณิทูสกํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

อนาถปิณฺฑิกสฺส กิร สหาโย เอโก วารุณิพาณิโช ติขิณํ วารุณึ โยเชตฺวา หิรญฺญสุวณฺณาทีนิ คเหตฺวา วิกฺกิณนฺโต มหาชเน สนฺนิปติเต ตาต ตฺวํ ทาตพฺพมูลํ คเหตฺวา วารุณึ เทหีติ อนฺเตวาสิกํ อาณาเปตฺวา สยํ นฺหายิตุํ อคมาสิ ฯ อนฺเตวาสิโก มหาชนสฺส วารุณึ เทนฺโต เต มนุสฺเส อนฺตรนฺตรา โลณสกฺกรํ อาหราเปตฺวา ขาทนฺเต ทิสฺวา สุรา อโลณิกา ภวิสฺสติ โลณเมตฺถ ปกฺขิปิสฺสามีติ สุราจาฏิยํ นาฬิมตฺตํ โลณํ ปกฺขิปิตฺวา เตสํ สุรํ อทาสิ ฯ เต มุขํ ปูเรตฺวา ฉฑฺเฑตฺวา กินฺเต กตนฺติ ปุจฺฉึสุ ฯ ตุมฺเห สุรํ ปิวิตฺวา โลณํ อาหราเปนฺเต ทิสฺวา โลเณน โยเชสินฺติ ฯ เอวรูปํ นาม วารุณึ นาเสสิ พาลาติ ตํ ครหิตฺวา อุฏฺฐายุฏฺฐาย ปกฺกมนฺติ ฯ วารุณิวาณิโช อาคนฺตฺวา เอกมฺปิ อทิสฺวา วารุณิปายกา กหํ คตาติ ปุจฺฉิ ฯ โส ตมตฺถํ อาโรเจสิ ฯ อถ นํ อาจริโย พาล เอวรูปา นาม วารุณิ เต นาสิตาติ ครหิตฺวา คนฺตฺวา อิมํ การณํ อนาถปิณฺฑิกสฺส อาโรเจสิ ฯ อนาถปิณฺฑิโก อตฺถิทานิ เม กถาปาภตนฺติ เชตวนํ คนฺตฺวา สตฺถารํ วนฺทิตฺวา เอตมตฺถํ อาโรเจสิ ฯ สตฺถา น เอส คหปติ อิทาเนว วารุณิทูสโก ปุพฺเพปิ วารุณิทูสโกเยวาติ วตฺวา เตน ยาจิโต อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต พาราณสีเสฏฺฐี อโหสิ ฯ ตํ อุปนิสฺสาย เอโก วารุณิพาณิโช ชีวติ ฯ โส ติขิณํ สุรํ โยเชตฺวา อิมํ วิกฺกิณาหีติ อนฺเตวาสิกํ วตฺวา นฺหายิตุํ คโต ฯ ตสฺมึ คตมตฺเตเยว สุราย โลณํ ปกฺขิปิตฺวา อิมินาว นเยน สุรํ วินาเสสิ ฯ อถสฺส อาจริโย อาคนฺตฺวา ตํ การณํ ญตฺวา เสฏฺฐิสฺส อาโรเจสิ ฯ เสฏฺฐี อนตฺถกุสลา นาม พาลา อตฺถํ กริสฺสามาติ อนตฺถเมว กโรนฺตีติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔๓๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. วารุณิทูสกชาดก”