เยหิ อมิตฺตํ ชาเนยฺย ทิสฺวา สุตฺวา จ ปณฺฑิโตติ ฯ

ตตฺถ น นํ อุมฺหยเต ทิสฺวาติ โย หิ ยสฺส อมิตฺโต โหติ, โส ตํ ทิสฺวา น อุมฺหยเต หสติ สิตํ น กโรติ ปหฏฺฐาการํ น ทสฺเสติ ฯ น จ นํ ปฏินนฺทตีติ ตสฺส วจนํ สุตฺวาปิ ตํ ปุคฺคลํ น ปฏินนฺทติ สาธุ สุภาสิตนฺติ นาพฺภนุโมทติ ฯ จกฺขูนิ จสฺส น ททาตีติ จกฺขุนา จกฺขุํ อาหจฺจ ปฏิมุโข หุตฺวา น โอโลเกติ อญฺญโต ว จกฺขูนิ หรติ ฯ ปฏิโลมญฺจ วตฺตตีติ ตสฺส กายกมฺมํ วจีกมฺมมฺปิ น โรเจติ ปฏิโลมคาหํ คณฺหาติ ปจฺจนิกคาหํ ฯ อาการาติ การณานิ ฯ เยหิ อมิตฺตนฺติ เยหิ การเณหิ, ตานิ การณานิ ทิสฺวา จ สุตฺวา จ ปณฺฑิโต ปุคฺคโล อยํ เม อมิตฺโตติ ชาเนยฺย ฯ ตโต วิปรีเตหิ ปน มิตฺตภาโว ชานิตพฺโพติ ฯ

เอวํ โพธิสตฺโต มิตฺตามิตฺตภาวการณานิ อาจิกฺขิตฺวา พฺรหฺมวิหาเร ภาเวตฺวา พฺรหฺมโลกูปโค อโหสิ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ ตทา หตฺถิโปสกตาปโส สทฺธิวิหาริโก อโหสิ, หตฺถี อุปชฺฌาโย, อิสิคณา พุทฺธปริสา, คณสตฺถา ปน อหเมวาติ ฯ