ตตฺถ ปสทา มิคาติ ปสทสงฺขาตา มิคา, ปสทา มิคา จ อวเสสมิคา จาติปิ อตฺโถ ฯ ปสทมิคาติปิ ปาโฐ ฯ ปสทา มิคาติ

อตฺโถ ฯ นตฺถิ กายสฺมิ ตุลฺยตาติ สรีเร ปมาณํ นาม นตฺถิ, ยทิ ภเวยฺย, มหาสรีรา หตฺถิโน เจว ปสทมิคา จ สีหํ มาเรยฺยุํ, สีโห หํสโมราทโย ขุทฺทกสรีเร เยว มาเรยฺย ฯ ยทิ เอวํ ขุทฺทกา เยว สีหสฺส ภาเยยฺยุํ น มหนฺตา, ยสฺมา ปเนตํ นตฺถิ ตสฺมา สพฺเพปิ เต สีหสฺส ภายนฺติ ฯ สรีรวาติ พาโล มหาสรีโรปิ มหา นาม น โหติ ฯ ตสฺมา ลกุณฺฑกภทฺทิโย สรีเรน ขุทฺทโกปิ, มา ตํ ญาเณนาปิ ขุทฺทโกติ มญฺญิตฺถาติ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา สจฺจานิ ปกาเสตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ สจฺจปริโยสาเน เตสุ ภิกฺขูสุ เกจิ โสตาปนฺนา เกจิ สกิทาคามิโน เกจิ อนาคามิโน เกจิ อรหนฺตา อเหสุํ ฯ ตทา ราชา ลกุณฺฑกภทฺทิโย อโหสิ, โส ตาย เกฬิสีลตาย ปเรสํ เกฬินิสฺสโย ชาโต ฯ สกฺโก ปน อหเมวาติ ฯ

เกฬิสีลชาตกํ ทุติยํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๐๓๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. เกฬิสีลชาดก”