เปฯ อรญฺญายตเน รุกฺขเทวตา อโหสิ ฯ อเถโก สกุณลุทฺทโก เอกํ กกฺกรํ อาทาย วาลรชฺชุญฺจ ยฏฺฐิญฺจ คเหตฺวา อรญฺเญ กกฺกเร พนฺธนฺโต เอกํ ปลายิตฺวา อรญฺญํ ปวิฏฺฐํ ปุราณกกฺกรํ พนฺธิตุํ อารภิ ฯ โส วาลปาเส กุสลตาย อตฺตานํ พนฺธิตุํ น เทติ, อุฏฺฐายุฏฺฐาย นิลียติ ฯ ลุทฺทโก อตฺตานํ สาขาปลฺลเวหิ ปฏิจฺฉาเทตฺวา ปุนปฺปุนํ ยฏฺฐิญฺจ ปาสญฺจ โอฑฺเฑติ ฯ กกฺกโร ตํ ลชฺชาเปตุกาโม มานุสิวาจํ นิจฺฉาเรตฺวา ปฐมํ คาถมาห

ทิฏฺฐา มยา วเน รุกฺขา อสฺสกณฺณวิเภทกา,

น ตานิ เอวํ สกฺกนฺติ ยถา ตฺวํ รุกฺขํ สกฺกสีติ ฯ

ตสฺสตฺโถ สมฺม ลุทฺทก มยา อิมสฺมึ วเน ชาตา พหู อสฺสกณฺณา จ วิเภทกา จ รุกฺขา ทิฏฺฐปุพฺพา, ตานิ รุกฺขานิ ยถา ตฺวํ สกฺกสิ สงฺกมสิ อิโต จิโต จ วิจรสิ, เอวํ น สกฺกนฺติ น สงฺกมนฺติ น วิจรนฺติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๐๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. กักกรชาดก”