วตฺวา ตสฺส ปสฺสนฺตสฺเสว อุปฺปติตฺวา อญฺญตฺถ อคมาสิ ฯ โส ตสฺสา คตกาเล ปริเทวมาโน ทุติยํ คาถมาห

อตฺริจฺฉา อติโลเภน อติโลภมเทน จ

เอวํ หายติ อตฺถมฺหา อหํว อสิตาภุยาติ ฯ

ตตฺถ อตฺริจฺฉา อติโลเภนาติ อตฺริจฺฉา วุจฺจติ อตฺร อตฺร อิจฺฉาสงฺขาตา อปริยนฺตตณฺหา, อติโลโภ วุจฺจติ อติกฺกมิตฺวา ปวตฺตนโลโภ ฯ อติโลภมเทน จาติ ปุริสมทํ อุปฺปาทนโต อติโลภมโท นาม ชาโต ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ อตฺริจฺฉาวเสน อตฺริจฺฉมาโน ปุคฺคโล อติโลเภน จ อติโลภมเทน จ ยถา อหํ อสิตาภุยา ราชธีตาย ปริหีโน เอวํ อตฺถมฺหา หายตีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๘๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อสิตาภุชาดก”