อตีว หทยํ นิพฺพาติ จิตฺตํ วาปิ ๑- ปสีทตีติ ฯ

ตสฺสตฺโถ โก นุ โข เหตุ เยน อิเธกจฺเจ ปุคฺคเล ทิฏฺฐมตฺเต เยว หทยํ อติวิย นิพฺพาติ ๒- สุวาสิตสฺส อุทกสฺส ฆฏสหสฺเสน ปริสิตฺตํ วิย สีตลํ โหติ, เอกจฺเจ น นิพฺพาติ, เอกจฺเจ ทิฏฺฐมตฺเต เยว จิตฺตํ ปสีทติ มุทุ โหติ เปมวเสน อลลิยติ, เอกจฺเจ น อลฺลิยตีติ ฯ

อถ เนสํ สตฺถา เปมการณํ ทสฺเสนฺโต ทุติยํ คาถมาห

ปุพฺเพ ว สนฺนิวาเสน ปจฺจุปฺปนฺนหิเตน วา

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. สาเกตชาดก”