ภายามิ ปจฺจาคมนาย ตสฺส,

อิโต คโต หึเสยฺย มจฺจุราชํ,

โส หึสิโต อาเนยฺย ปุน อิธาติ ฯ

อถ นํ โพธิสตฺโต โส ราชา ทารูนํ สกฏสหสฺเสน ทฑฺโฒ อุทกสฺส ฆฏสเตหิ ปริสิตฺโต, สาปิสฺส อาฬาหนภูมิ สมนฺตโต ปริกฺขิตฺตา, ปกติยา จ ปรโลกํ คโต นาม อญฺญตฺถ คโตว, โส ปุน เตเนว สรีเรน น อาคจฺฉติ, มา ตฺวํ ภายีติ ตํ สมสฺสาเสนฺโต อิมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๒๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มหาปิงคลชาดก”