ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๗
  6. /
  7. …
  8. /
  9. ทุกนิบาตชาดก
  10. /
  11. ๙. อุปาหนวรรค
  12. /
  13. ๑๐. มหาปิงคลชาดก

๑๐. มหาปิงคลชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๒๙ · บรรทัด ๑๘๖๕เรื่องนี้ในคลังชาดก

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๑๐ มหาปิงฺคลชาตกํ

สพฺโพ ชโนติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เทวทตฺตํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

เทวทตฺเต สตฺถริ อาฆาฏํ พนฺธิตฺวา นวมาสจฺจเยน เชตวเน ทฺวารโกฏฺฐเก ปฐวิยํ นิมฺมุคฺเค สาวตฺถิวาสิโน จ สกลรฏฺฐวาสิโน จ พุทฺธปฏิกณฺฏโก ๑- เทวทตฺโต ปฐวิยา คิลิโต, นิหตปจฺจามิตฺโต

@เชิงอรรถ: ๑ ปฏิกณฺฑโกติปิ ฯเปฯ อิทานิ สมฺมาสมฺพุทฺโธ ชาโตติ ตุฏฺฐหฏฺฐา อเหสุํ ฯ เตสํ สุตฺวา ปรมฺปราโฆเสน สกลชมฺพุทีปวาสิโน ยกฺขภูตเทวคณา จ ตุฏฺฐหฏฺฐา เอวเมว อาหํสุ ฯ อเถกทิวสํ ภิกฺขู ธมฺมสภายํ กถํ สมุฏฺฐาเปสุํ อาวุโส เทวทตฺเต ปฐวิยํ นิมฺมุคฺเค พุทฺธปฏิกณฺฏโก เทวทตฺโต ปฐวิยา คิลิโตติ มหาชโน อตฺตมโน ชาโตติ ฯ สตฺถา อาคนฺตฺวา กายนุตฺถ ภิกฺขเว เอตรหิ กถาย สนฺนิสินฺนาติ ปุจฺฉิตฺวา อิมาย นามาติ วุตฺเต น ภิกฺขเว อิทาเนว เทวทตฺเต มเต มหาชโน ตุสฺสติ เจว หสติ จ, ปุพฺเพปิ ตุสฺสติ เจว หสติ จาติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ มหาปิงฺคโล นาม ราชา อธมฺเมน วิสเมน รชฺชํ กาเรสิ, ฉนฺทาทิวเสน ปาปกมฺมานิ กโรนฺโต ทณฺฑพลิชงฺฆ- กหาปณาทิคหเณน อุจฺฉุยนฺเต อุจฺฉุํ วิย มหาชนํ ปีเฬสิ ฯ โส กกฺขโฬ ผรุโส สาหสิโก ฯ ปเรสุ อนุทฺทยมตฺตมฺปิ นามสฺส นตฺถิ ฯ เคเห อิตฺถีนมฺปิ ปุตฺตธีตานมฺปิ อมจฺจพฺราหฺมณคหปติอาทีนมฺปิ อปฺปิโย อมนาโป อกฺขิมฺหิ ปติตรชํ วิย ภตฺตปิณฺเฑ สกฺขรา วิย ปณฺหึ วิชฺฌิตฺวา ปวิฏฺฐกณฺฏโก วิย จ อโหสิ ฯ ตทา โพธิสตฺโต มหาปิงฺคลสฺส ปุตฺโต หุตฺวา นิพฺพตฺติ ฯ มหาปิงฺคโล ทีฆรตฺตํ รชฺชํ กาเรตฺวา กาลมกาสิ ฯ ตสฺมึ กาลกเต สกลพาราณสิวาสิโน หฏฺฐตุฏฺฐา มหาหสิตํ หสิตฺวา ทารูนํ สกฏสหสฺเสน มหาปิงฺคลํ ฌาเปตฺวา อเนเกหิ ฆฏสหสฺเสหิ อาฬาหนํ นิพฺพาเปตฺวา โพธิสตฺตํ รชฺเช อภิสิญฺจิตฺวา ธมฺมิโก โน ราชา ลทฺโธติ หฏฺฐตุฏฺฐา นคเร อุสฺสวเภรึ จาราเปตฺวา สมุสฺสิตธชปฏากํ นครํ อลงฺกริตฺวา ทฺวารทฺวาเร มณฺฑปํ กาเรตฺวา วิปฺปกิณฺณลาชกุสุม- มณฺฑิตตเลสุ อลงฺกตมณฺฑเปสุ นิสีทิตฺวา ขาทึสุ เจว ปิวึสุ จ ฯ โพธิสตฺโตปิ อลงฺกตมหาตเล สมุสฺสิตเสตฉตฺตสฺส ปลฺลงฺกสฺส มชฺเฌ มหายสํ อนุภวนฺโต นิสีทิ ฯ อมจฺจา จ พฺราหฺมณคหปติกา จ รฏฺฐิกโทวาริกาทโย จ ราชานํ ปริวาเรตฺวา อฏฺฐํสุ ฯ อเถโก โทวาริโก นาติทูเร ฐตฺวา อสฺสสนฺโต ปสฺสสนฺโต ปโรทิ ฯ โพธิสตฺโต ตํ ทิสฺวาว สมฺม โทวาริก มม ปิตริ กาลกเต สพฺเพ ตุฏฺฐปหฏฺฐา อุสฺสวํ กีฬนฺตา วิจรนฺติ, ตฺวํ ปน โรทมาโน ฐิโต กึ นุ โข มม ปิตา ตเวว ปิโย อโหสิ มนาโปติ ปุจฺฉนฺโต ปฐมํ คาถมาห

สพฺโพ ชโน หึสิโต ปิงฺคเลน,

ตสฺมึ มเต ปจฺจยํ เวทยนฺติ,

ปิโย นุ เต อาสิ อกณฺหเนตฺโต,

กสฺมา นุ ตฺวํ โรทสิ ทฺวารปาลาติ ฯ

ตตฺถ หึสิโตติ นานปฺปกาเรหิ ทณฺฑพลิอาทีหิ ปีฬิโต ฯ ปิงฺคเลนาติ ปิงฺคลกฺเขน ฯ ตสฺส กิร เทฺวปิ อกฺขีนิ นิพฺพิฏฺฐปิงฺคลานิ พิฬาลกฺขิวณฺณานิ อเหสุํ ฯ เตเนวสฺส ปิงฺคโลติ นามํ อกํสุ ฯ ปจฺจยํ เวทยนฺตีติ ปีติโย ปเวทยนฺติ ฯ อกณฺหเนตฺโตติ ปิงฺคลเนตฺโต ฯ กสฺมา นุ ตฺวนฺติ เกน การเณน ตฺวํ โรทสิ ฯ อฏฺฐกถายํ ปน กสฺมา ตุวนฺติปิ ปาโฐ ฯ

โส ตสฺส วจนํ สุตฺวา นาหํ มหาปิงฺคโล มโตติ โรทามิ, สีสํ เม สุขํ ชาตํ, ปิงฺคลราชา หิ ปาสาทา โอตรนฺโต จ อาโรหนฺโต จ กมฺมารมุฏฺฐิกาย หนนฺโต วิย มยฺหํ สีเส อฏฺฐฏฺฐ ขฏเก เทติ, โส ปรโลกํ คนฺตฺวาปิ มม สีเส ททมาโน วิย นิรยปาลานมฺปิ ยมสฺสาปิ สีเส ขฏเก ทสฺสติ, อถ นํ เต อติวิย อยํ อมฺเห พาธตีติ ปุน อิเธว อาเนตฺวา วิสฺสชฺเชยฺยุํ, อถ เม โส ปุนปิ สีเส ขฏเก ทเทยฺยาติ ภเยน อหํ โรทามีติ อิมมตฺถํ ปกาเสนฺโต ทุติยํ คาถมาห

น เม ปิโย อาสิ อกณฺหเนตฺโต,

ภายามิ ปจฺจาคมนาย ตสฺส,

อิโต คโต หึเสยฺย มจฺจุราชํ,

โส หึสิโต อาเนยฺย ปุน อิธาติ ฯ

อถ นํ โพธิสตฺโต โส ราชา ทารูนํ สกฏสหสฺเสน ทฑฺโฒ อุทกสฺส ฆฏสเตหิ ปริสิตฺโต, สาปิสฺส อาฬาหนภูมิ สมนฺตโต ปริกฺขิตฺตา, ปกติยา จ ปรโลกํ คโต นาม อญฺญตฺถ คโตว, โส ปุน เตเนว สรีเรน น อาคจฺฉติ, มา ตฺวํ ภายีติ ตํ สมสฺสาเสนฺโต อิมํ คาถมาห

ทฑฺโฒ วาหสหสฺเสหิ สิตฺโต ฆฏสเตหิ โส,

ปริกฺขิตฺตา จ สา ภูมิ, มา ภายิ, นาคมิสฺสตีติ ฯ

ตโต ปฏฺฐาย โทวาริโก อสฺสาสํ ปฏิลภิ ฯ โพธิสตฺโต ธมฺเมน รชฺชํ กาเรตฺวา ทานาทีนิ ปุญฺญานิ กตฺวา ยถากมฺมํ คโต ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ ตทา มหาปิงฺคโล เทวทตฺโต อโหสิ, ปุตฺโต ปน อหเมวาติ ฯ

มหาปิงฺคลชาตกํ ทสมํ ฯ

อุปาหนวคฺโค นวโม ฯ

@เชิงอรรถ:

@*** หน้านี้ไม่มีข้อมูล ***

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๗ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๙. หริตมาตชาดกกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๗๙. อุปาหนวรรคหัวข้อถัดไป๑. สัพพทาฐิชาดก