ทูโต หิ ทูตสฺส กถํ น ทชฺชํ

มยมฺปิ ตสฺเสว ภวาม ทูตาติ ฯ

ตตฺถ พฺราหฺมณาติ อาลปนมตฺตเมตํ ฯ โรหิณีนนฺติ รตฺตวณฺณานํ ฯ สห ปุงฺคเวนาติ ยูถปริณายเกน อุปทฺทวรกฺขเกน อุสเภน สทฺธึ ฯ มยมฺปีติ อหญฺจ อวเสสา จ สพฺพสตฺตา ตสฺเสว อุทรสฺส ทูตา ภวาม ตสฺมา อหํ อุทรทูโต สมาโน อุทรทูตสฺส ตุยฺหํ กสฺมา น ทชฺชนฺติ ฯ

เอวญฺจ ปน วตฺวา อิมินา จ ตุมฺหาทิเสน ปุริเสน อสฺสุตปุพฺพํ การณํ สาวิตนฺติ ตุฏฺฐจิตฺโต ตสฺส มหนฺตํ ยสํ อทาสิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๓๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ทูตชาดก”