โส ปน อานนฺทตฺเถเรน โรปิตตฺตา อานนฺทโพธิ นาม ชาโต ฯ เถเรน หิ เชตวนทฺวารโกฏฺฐเก โพธิโน โรปิตภาโว สกลชมฺพูทีปํ ปตฺถริ ฯ อเถกจฺเจ ชานปทวาสิโน ภิกฺขู อานนฺทโพธิมฺหิ มาลาปูชํ กริสฺสามาติ เชตวนํ คนฺตฺวา สตฺถารํ วนฺทิตฺวา ปุนทิวเส สาวตฺถิยํ ปวิสิตฺวา อุปฺปลวีถึ คนฺตฺวา มาลํ อลภิตฺวา อาคนฺตฺวา อานนฺทตฺเถรสฺส อาโรเจสุํ อาวุโส มยํ โพธิมฺหิ มาลาปูชํ กริสฺสามาติ อุปฺปลวีถึ คนฺตฺวา เอกํ มาลมฺปิ น ลภิมฺหาติ ฯ เถโร อหํ โว อาวุโส อาหริสฺสามีติ อุปฺปลวีถึ คนฺตฺวา พหู นีลุปฺปลกลาเป อุกฺขิปาเปตฺวา อาคมฺม เตสํ เปเสสิ ฯ เต ตานิ คเหตฺวา โพธิมฺหิ ปูชํ กรึสุ ฯ ตํ ปวุตฺตึ ญตฺวา ธมฺมสภายํ ภิกฺขู เถรสฺส คุณกถํ สมุฏฺฐาเปสุํ อาวุโส ชานปทา ภิกฺขู อปฺปปุญฺญา อุปฺปลวีถึ คนฺตฺวา มาลํ น ลภึสุ เถโร ปน คนฺตฺวาว อาหราเปสีติ ฯ สตฺถา อาคนฺตฺวา กายนุตฺถ ภิกฺขเว เอตรหิ กถาย สนฺนิสินฺนาติ ปุจฺฉิตฺวา อิมาย นามาติ วุตฺเต น ภิกฺขเว อิทาเนว วุตฺตจฺเฉกา กถากุสลา มาลํ ลภนฺติ ปุพฺเพปิ ปณฺฑิตา ลภึสุเยวาติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต เสฏฺฐิปุตฺโต อโหสิ ฯ อนฺโตนคเร จ เอกสฺมึ สเร ปทุมานิ ปุปฺผนฺติ ฯ เอโก ฉินฺนนาโส ปุริโส ตํ สรํ รกฺขติ ฯ อเถกทิวสํ พาราณสิยํ อุสฺสเว สงฺฆุฏฺเฐ มาลํ ปิลนฺธิตฺวา อุสฺสวํ กีฬิตุกามา ตโย เสฏฺฐิปุตฺตา นาสจฺฉินฺนสฺส อภูเตน คุเณ วณฺเณตฺวา มาลํ ยาจิสฺสามาติ ตสฺส ปทุมานิ ภญฺชนกาเล สรสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐํสุ ฯ เตสุ เอโก ตํ อามนฺเตตฺวา ปฐมํ คาถมาห

ยถา เกสา จ มสฺสุ จ ฉินฺนํ ฉินฺนํ วิรูหติ

เอวํ รูหตุ เต นาสา ปทุมํ เทหิ ยาจิโตติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๓๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. ปทุมชาดก”