ขรา จ พนฺธนา เจตา มจฺจุปาสา คุหาสยา

ตาสุ โย วิสฺสเส โปโส โส นเรสุ นราธโมติ ฯ

ตตฺถ พฺรหฺมจริยวิโกปนาติ เสฏฺฐจริยสฺส เมถุนวิรติพฺรหฺมจริยสฺส วิโกปนา ฯ สีทนฺตีติ อิตฺถิโย นาเมตา อิสีนํ พฺรหฺมจริยสฺส วิโกปเนน อปาเยสุ สีทนฺติ ฯ เสสํ ปุริมนเยเนว โยเชตพฺพนฺติ ฯ

เอวํ ปน โพธิสตฺตสฺส วจนํ สุตฺวา ตาปโส สมุทฺทมชฺเฌ ฐิโตเยว นฏฺฐํ ฌานํ ปุน อุปฺปาเทตฺวา อากาเสน อตฺตโน วสนฏฺฐานเมว คโต ฯ โพธิสตฺโต จินฺเตสิ อยํ ตาปโส เอวํภาวิโต สมาโน สิมฺพลีตูลํ วิย อากาเสน คโต มยาปิ อิมินา วิย ฌานํ อุปฺปาเทตฺวา อากาเสน จริตุํ วฏฺฏตีติ ฯ โส อสฺสมปทํ คนฺตฺวา ตํ อิตฺถึ มนุสฺสปถํ เนตฺวา คจฺฉ ตฺวนฺติ อุยฺโยเชตฺวา อรญฺญํ ปวิสิตฺวา มนุญฺเญ ภูมิภาเค อสฺสมปทํ มาเปตฺวา อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิตฺวา กสิณปริกมฺมํ กตฺวา อภิญฺญา จ สมาปตฺติโย จ นิพฺพตฺเตตฺวา พฺรหฺมโลกปรายโน อโหสิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๓๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. จุลลปโลภนชาดก”