ยตฺถ สุญฺญํ ๑- น ปสฺสามิ อสุญฺญํ โหติ ตํ มยาติ ฯ

ตตฺถ รโหติ ปฏิจฺฉนฺนฏฺฐานํ ฯ วนภูตานีติ วเน นิพฺพตฺตภูตานิ ฯ ตํ พาโลติ ตํ ปาปกมฺมํ รโห มยา กตนฺติ พาโล มญฺญติ ฯ สุญฺญํ วาปีติ ยํ วา ฐานํ สตฺเตหิ สุญฺญํ ตุจฺฉํ ภเวยฺย ตมฺปิ นตฺถีติ อาห ฯ

อาจริโย ตสฺส ปสีทิตฺวา ตาต น มยฺหํ เคเห ธนํ นตฺถิ อหํ ปน สีลสมฺปนฺนสฺส ธีตรํ ทาตุกาโม อิเม มาณวเก วีมํสนฺโต เอวมกาสึ มม ธีตา ตุยฺหํเยว อนุจฺฉวิกาติ ธีตรํ อลงฺกริตฺวา โพธิสตฺตสฺส อทาสิ ฯ เสสมาณวเก ตุมฺเหหิ อาภตาภตํ ตุมฺหากํ เคหเมว เนถาติ อาห ฯ

สตฺถา อิติ โข ภิกฺขเว เต ทุสฺสีลมาณวา อตฺตโน ทุสฺสีลตาย ตํ อิตฺถึ น ลภึสุ อิตโร ปณฺฑิตมาณโว สีลสมฺปนฺนตาย ลภีติ วตฺวา อภิสมฺพุทฺโธ หุตฺวา อิตรา เทฺว คาถา อภาสิ