โย จ มนฺตํ อธียตีติ ฯ

ตตฺถ สพฺพํ อิทญฺจ มริกตนฺติ ยํ อมฺเหหิ ตีหิ ชเนหิ กตํ สพฺพํ อิทํ กิจฺจํ ลามกํ น มริยาทํ อธมฺมิกํ ฯ เอวํ อตฺตโน โจรภาวํ เตสญฺจ มนฺเตสุ อคารวภาวํ ครหิตฺวา ปุน อิตเร เทฺวเยว ครหนฺโต อุโภ ธมฺมํ น ปสฺสเรติ อาทิมาห ฯ ตตฺถ อุโภติ เทฺวปิ ชนา ครุการารหํ โปราณกธมฺมํ น ปสฺสนฺติ ตโต จ ธมฺเม ปกติโต จุตา ฯ ธมฺโม หิ ปฐมุปฺปตฺติวเสน ปกติ นาม ฯ วุตฺตมฺปิ เจตํ

ธมฺโม หเว ปาตุรโหสิ ปุพฺเพ

ปจฺฉา อธมฺโม อุทปาทิ โลเกติ ฯ โย จายนฺติ โย จ อยํ นีจาสเน นิสีทิตฺวา มนฺเต สชฺฌาเปติ โย จ อุจฺเจ นิสีทิตฺวา อธียตีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๖๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ฉวชาดก”