ผรุสา วต เต วาจา มํสํ ยาจนโก อสิ

กิโลมสทิสี วาจา กิโลมํ สมฺม ททามิ เตติ ฯ

ตตฺถ กิโลมสทิสีติ ผรุสตาย กิโลมสทิสี ฯ กิโลมํ สมฺม ททามิ เตติ หนฺท คณฺห อิทนฺเต วาจาย สทิสํ กิโลมํ ทมฺมีติ นีรสํ กิโลมขณฺฑํ อุกฺขิปิตฺวา อทาสิ ฯ

อถ นํ อปโร เสฏฺฐิปุตฺโต กินฺติ วตฺวา ยาจสีติ ปุจฺฉิ ฯ อเรติ วตฺวาติ ฯ โส อหมฺปิ นํ ยาจิสฺสามีติ วตฺวา คนฺตฺวา เชฏฺฐกภาติก มํสขณฺฑํ เม เทหีติ อาห ฯ อิตโร ตว วจนสฺส อนุจฺฉวิกํ ลภิสฺสสีติ วตฺวา ทุติยํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๖๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มังสชาดก”