ตํ สุตฺวา ปุโรหิโต จินฺเตสิ มยฺหํ อิเมสุ คุเณสุ เอโกปิ นตฺถิ มุสาวาทํ ปน กตฺวา เอตานิ ปุปฺผานิ คเหตฺวา ปิลนฺธิสุสามิ เอวํ มํ มหาชโน คุณสมฺปนฺโน อยนฺติ ชานิสฺสตีติ ฯ โส อหํ เอเตหิ คุเณหิ สมนฺนาคโตมฺหีติ วตฺวา ตานิ ปุปฺผานิ (อาหราติ) อาหราเปตฺวา ปิลนฺธิตฺวา ทุติยํ เทวปุตฺตํ ยาจิ ฯ โส ทุติยํ คาถมาห

ธมฺเมน วิตฺตเมเสยฺย น นิกตฺยา ธนํ หเร

โภเค ลทฺธา น มชฺเชยฺย สเว กกฺการุมรหตีติ ฯ

ตสฺสตฺโถ ธมฺเมน ปริสุทฺธาชีเวน สุวณฺณรชตาทิวิตฺตํ ปริเยเสยฺย น นิกตฺยาติ น วญฺจนาย ธนํ หเรยฺย วตฺถาภรณาทิเก โภเค ลภิตฺวา ปมาทํ น มชฺเชยฺย เอวรูโป อิมานิ ปุปฺผานิ อรหตีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๗๑๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. กักการุชาดก”