ปสฺส โฆรวิโส นาโค สีลวาติ น หญฺญตีติ อิมาย ปฐมคาถาย สีลํ วณฺเณตฺวา ราชานํ ปพฺพชฺชํ อนุชานาเปตฺวา ปพฺพชิตุํ คจฺฉติ ฯ

อเถกสฺมึ สูนาปเณ เสโน มํสเปสึ คเหตฺวา อากาสํ ปกฺขนฺทิ ฯ ตํ อญฺเญ สกุณา ปริวาเรตฺวา ปาทนขตุณฺฑกาทีหิ ปหรนฺติ ฯ โส ตํ ทุกฺขํ สหิตุํ อสกฺโกนฺโต มํสเปสึ ฉฑฺเฑสิ ฯ อปโร คณฺหิ ฯ โสปิ ตเถว วิเหฐิยมาโน ฉฑฺเฑสิ ฯ อถญฺเญ คณฺหนฺตีติ เอวํ โย โย คณฺหาติ ตํ ตํ สกุณา อนุพนฺธึสุ ฯ โย โย ฉฑฺเฑสิ โส โส สุขิโต อโหสิ ฯ โพธิสตฺโต ตํ ทิสฺวา อิเม กามา นาม มํสเปสุปมา เอวํ เตสํ คณฺหนฺตานญฺเญว ทุกฺขํ วิสชฺเชนฺตานํ สุขนฺติ จินฺเตตฺวา ทุติยํ คาถมาห

ยาวเทวสฺสหู กิญฺจิ ตาวเทว อขาทิสุํ

สงฺคมฺม กุลลา โลเก น หึสนฺติ อกิญฺจนนฺติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๗๓๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สีลวีมังสชาดก”