๗. สาลิยชาดก

สาลิยชาตกํ

ยฺวายํ สาลิยจฺฉาโปติ อิทํ สตฺถา เวฬุวเน วิหรนฺโต อาวุโส เทวทตฺโต ตาสการโกปิ ภวิตุํ นาสกฺขีติ วจนํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

ตทา หิ สตฺถา น ภิกฺขเว อิทาเนว ปุพฺเพเปส มม ตาสการโกปิ ภวิตุํ นาสกฺขีติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต คามเก กุฏุมฺพิยกุเล นิพฺพตฺติตฺวา ตรุณกาเล ปํสุกีฬเกหิ ทารเกหิ สทฺธึ คามทฺวาเร นิโคฺรธรุกฺขมูเล กีฬติ ฯ ตทา เอโก ทุพฺพลเวชฺโช คาเม กิญฺจิ กมฺมํ อลภิตฺวา นิกฺขนฺโต ตํ ฐานํ ปตฺวา เอกํ สปฺปํ วิฏปพฺภนฺตเรน สีสํ นีหริตฺวา นิทฺทายนฺตํ ทิสฺวา มยา คาเม กิญฺจิ น ลทฺธํ อิเม ทารเก วญฺเจตฺวา สปฺเปน ฑํสาเปตฺวา ติกิจฺฉิตฺวา กิญฺจิเทว คณฺหิสฺสามีติ จินฺเตตฺวา โพธิสตฺตํ อาห สเจ สาลิยจฺฉาปํ ปสฺเสยฺยาสิ คณฺเหยฺยาสีติ ฯ อาม คณฺเหยฺยนฺติ ฯ ปสฺเสโส วิฏปพฺภนฺตเร สยิโตติ ฯ โส ตสฺส สปฺปภาวํ อชานนฺโต รุกฺขํ อารุยฺห ตํ คีวายํ คเหตฺวา สปฺโปติ ญตฺวา นิวตฺติตุํ อเทนฺโต สุคฺคหิตํ คเหตฺวา เวเคน ขิปิ ฯ โส คนฺตฺวา เวชฺชสฺส คีวายํ ปติโต คีวํ ปลิเวเฐตฺวา กร กราติ ฑํสิตฺวา ตตฺเถว นํ ปาเตตฺวา ปลายิ ฯ มนุสฺสา ปริวารยึสุ ฯ มหาสตฺโต สมฺปตฺตปริสาย ธมฺมํ เทเสนฺโต อิมา คาถา อภาสิ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๙๗๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. สาลิยชาดก”