ตตฺถ สิงฺคมิโคติ สิงฺคสุวณฺณวณฺณตาย วา อฬสงฺขาตานํ วา สิงฺคานํ อตฺถิตาย กกฺกฏโก วุตฺโต ฯ อายตจกฺขุเนตฺโตติ ทีเฆหิ จกฺขุสงฺขาเตหิ เนตฺเตหิ สมนฺนาคโต ฯ อฏฺฐิเมว ตโจ อสฺสาติ อฏฺฐิตฺตโจ ฯ หเร สขาติ อาลปนเมตํ ฯ อมฺโภ สหายาติ อตฺโถ ฯ

สปฺโป ตํ สุตฺวา มหนฺตํ ผณํ กตฺวา กากํ อสฺสาเสนฺโต อคมาสิ ฯ

สตฺถา ตมตฺถํ ทีเปนฺโต อภิสมฺพุทฺโธ หุตฺวา ทุติยํ คาถมาห

โส อสฺสสนฺโต มหตา ผเณน

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๗๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สุวรรณกักกฏกชาดก”