สพฺโพ ชโน หึสิตุเมวมิจฺเฉ

สาธุญฺจ ถูลญฺจ มุทุญฺจ มํสํ

กากาปิ มํ ทิสฺวาน วิเหฐเยยฺยุนฺติ ฯ

ตตฺถ อยนฺติ โพธิสตฺตํ นิทฺทิสติ ฯ อตฺถกาโมติ หิตกาโม ฯ อุทกาย เนตีติ โย มํ สมฺปิยายมาโน อุตฺตริสาฏเกน คเหตฺวา อุทกาย เนติ อตฺตโน วสนกโสพฺภํ ปาเปติ ฯ ตสฺมึ มเตติ สเจ โส อิมสฺมึ ฐาเน มริสฺสติ เอตสฺมึ มเต มม กายิกเจตสิกํ มหนฺตํ ทุกฺขํ ภวิสฺสตีติ ทีเปติ ฯ อุโภ น โหมาติ เทฺวปิ ชนา น ภวิสฺสาม ฯ มมญฺจ ทิสฺวาติ คาถาย อยมตฺโถ อิทญฺจ อปรํปิ การณํ อิมสฺมึ มเต อนาถํ นิปฺปจฺจยํ มํ ปวฑฺฒิตกายํ ทิสฺวา สพฺโพ ชโน อิมสฺส กกฺกฏกสฺส สาธุญฺจ ถูลญฺจ มุทุญฺจ มํสญฺจ มํ มาเรตุํ อิจฺเฉยฺย น เกวลญฺจ ชโน ติรจฺฉานภูตา กากาปิ มํ ทิสฺวา วิเหเฐยฺยุนฺติ มาเรยฺยุํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สุวรรณกักกฏกชาดก”