ตตฺถ ภตฺติกมฺหเสติ ตว ภตฺติกตา กมฺมการาปิ เต น โหม ฯ กึการณา ฯ ตํ สพฺพกาลํ รกฺขมานา วิจริสฺสามาติ ทีเปติ ฯ เยน คจฺเฉยฺยาติ ภิกฺขุ เยน กมฺเมน ตฺวํ สุคตึ คจฺเฉยฺยาสิ ตฺวเมว ชาเนยฺยาสีติ ฯ

เอวํ สา ตสฺส โอวาทํ ทตฺวา อตฺตโน วิมานเมว ปวิฏฺฐาติ ฯ โพธิสตฺโตปิ ฌานํ นิพฺพตฺเตตฺวา พฺรหฺมโลกปรายโน อโหสิ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา สจฺจานิ ปกาเสตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ สจฺจปริโยสาเน โส ภิกฺขุ โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐหิ ฯ ตทา เทวธีตา อุปฺปลวณฺณา อโหสิ ตาปโส ปน อหเมวาติ ฯ

อุปสิงฺฆปุปฺผชาตกํ สตฺตมํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๒๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อุปสิงฆปุปผกชาดก”