๑๐. มณิชาดก

มณิชาตกํ

จิรสฺสํ วต ปสฺสามีติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต โลลภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ ฯ ปจฺจุปฺปนฺนวตฺถุํ เหฏฺฐา วุตฺตนยเมว ฯ อตีตํ อาหริ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต ปาราวโต หุตฺวา พาราณสีเสฏฺฐิสฺส มหานเส นิลียปจฺฉิยํ วสติ ฯ กาโกปิ เตน สทฺธึ วิสฺสาสํ กตฺวา ตตฺเถว วสีติ สพฺพํ วิตฺถาเรตพฺพํ ฯ ภตฺตการโก กากสฺส ปตฺตานิ ลุญฺจิตฺวา ปิฏฺเฐน ตํ มกฺขิตฺวา เอกํ ขารขณฺฑํ วิชฺฌิตฺวา กณฺเฐ มาลํ ปิลนฺธิตฺวา ปจฺฉิยํ ปกฺขิปิ ฯ โพธิสตฺโต อรญฺญโต อาคนฺตฺวา ตํ ทิสฺวา ปริหาสํ กโรนฺโต ปฐมํ คาถมาห

จริสฺสํ วต ปสฺสามิ สหายํ มณิธารินํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๒๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มณิชาดก”