ตํ สุตฺวา โพธิสตฺโต ฉฏฺฐํ คาถมาห

ตฺวญฺเญว มณินา ฉนฺโน สุกตาย จ มสฺสุยา

อามนฺต โข ตํ คจฺฉามิ ปิยํ เม ตว ทสฺสนนฺติ ฯ

ตตฺถ มณินาติ มณิโน ฯ อยเมว วา ปาโฐ ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ สมฺม วายส ตฺวญฺเญว อิมสฺส มณิโน อนุจฺฉวิโก อิมิสฺสา จ สุกตาย มสฺสุยา มม ปน ตว ทสฺสนเมว ปิยํ ตสฺมา ตํ อามนฺตยิตฺวา คจฺฉามีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๒๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มณิชาดก”