น เว ทุสฺสนฺติ สปฺปญฺญา ทิสฺวา ยาจกมาคเต

พฺรหฺมจารี ปิโย เมสิ วรภญฺญิตมิจฺฉสีติ ฯ

ตตฺถ ยาจนชีวาโนติ ยาจนชีวมาโน ฯ อยเมว วา ปาโฐ ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ อยฺย อฏฺฐิเสน โย ยาจเนน ชีวมาโน ธมฺมิโก สมโณ วา พฺราหฺมโณ วา ยาจิตพฺพยุตฺตปฺปยุตฺตกาเล กิญฺจิเทว ยาจิตพฺพํ น ยาจติ โส ปรญฺจ ทายกํ ปุญฺญํ ธํเสติ ปริหาเปติ อตฺตนาปิ จ สุขํ น ชีวติ ฯ ปุญฺญํ ลเภตีติ กาเล ปน ยาจิตพฺพํ ยาจนฺโต ปรญฺจ ปุญฺญํ อธิคเมติ อตฺตนาปิ จ สุขํ ชีวติ ฯ น เว ทุสฺสนฺตีติ ยํ ตฺวํ วเทสิ มา เม วิทฺเทสนา อหูติ อถ กสฺมา วทสิ สปฺปญฺญา หิ ทานญฺจ ทานผลญฺจ ชานนฺตา ปณฺฑิตา ยาจเก อาคเต ทิสฺวา น ทุสฺสนฺติ น กุชฺฌนฺติ อญฺญทตฺถุ ปมุทิตา โหนฺตีติ ทีเปติ ฯ ยาจกมาคเตติ มกาโร พฺยญฺชนสนฺธิวเสน วุตฺโต ฯ ยาจเก อาคเตติ อตฺโถ ฯ พฺรหฺมจารี ปิโย เมสีติ อยฺย อฏฺฐิเสน ปริสุทฺธจารี มหาปญฺโญ ตฺวํ มยฺหํ อติวิย ปิโย ตสฺมา วรํ ตฺวํ มํ วเรหิ ยาจาหิเยว ฯ ภญฺญิตมิจฺฉสีติ ยํกิญฺจิ วตฺตพฺพํ อิจฺฉสิ สพฺพํปิ รชฺชํปิ เต ทสฺสามิเยวาติ ฯ

เอวํ โพธิสตฺโต รญฺญา รชฺเชนปิ ปวาริโต เนว กิญฺจิ ยาจิ ฯ รญฺญา ปน เอวํ อตฺตโน อชฺฌาสเย กถิเต มหาสตฺโตปิ ปพฺพชิต- ปฏิปตฺตึ ทสฺเสตุํ มหาราช ยาจนา หิ นาเมสา กามโภคีนํ คิหีนํ อาจิณฺณา น ปพฺพชิตานํ ปพฺพชิเตน ปน ปพฺพชิตกาลโต ปฏฺฐาย ตีหิ ทฺวาเรหิ สํวเรน ปริสุทฺธาชีเวน ภวิตพฺพนฺติ ปพฺพชิต- ปฏิปทํ ทสฺเสนฺโต ฉฏฺฐํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. อัฏฐิเสนชาดก”