อฏฺฐขุรํ ขราทิเย มิคํ วงฺกาติวงฺกินํ

สตฺตกาเลหติกฺกนฺตํ น นํ โอวทิตุสฺสเหติ ฯ

ตตฺถ อฏฺฐขุรนฺติ เอเกกสฺมึ ปาเท ทฺวินฺนํ ทฺวินฺนํ ขุรานํ วเสน อฏฺฐขุรํ ฯ ขราทิเยติ ตํ นาเมน อาลปติ ฯ มิคนฺติ สพฺพสงฺคาหิกวจนํ ฯ วงฺกาติวงฺกินนฺติ มูเล วงฺกานิ อคฺเค อติวงฺกานีติ วงฺกาติวงฺกานิ ฯ ตาทิสานิ สิงฺคานิ อสฺส อตฺถีติ วงฺกาติวงฺกํ ฯ ตํ วงฺกาติวงฺกินํ ฯ สตฺตกาเลหติกฺกนฺตนฺติ สตฺตหิ โอวาทกาเลหิ โอวาทํ อติกฺกนฺตํ ฯ น นํ โอวทิตุสฺสเหติ เอตํ ทุพฺพจมิคํ อหํ โอวทิตุํ น อุสฺสหามิ เอตสฺส เม โอวาทตฺถาย จิตฺตมฺปิ น อุปฺปชฺชตีติ ทสฺเสติ ฯ

อถ นํ ทุพฺพจมิคํ ปาเสน พนฺธํ ลุทฺโท มาเรตฺวา มํสํ อาทาย ปกฺกามิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ขราทิยชาดก”