ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๗
  6. /
  7. …
  8. /
  9. เอกกนิบาตชาดก
  10. /
  11. ๒. สีลวรรค
  12. /
  13. ๕. ขราทิยชาดก

๕. ขราทิยชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๕ · บรรทัด ๙๘เรื่องนี้ในคลังชาดก

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๕ ขราทิยชาตกํ

อฏฺฐขุรํ ขราทิเยติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต อญฺญตรํ ทุพฺพจภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

โส กิร ภิกฺขุ ทุพฺพโจ โอวาทํ น คณฺหาติ ฯ อถ นํ สตฺถา ปุจฺฉิ สจฺจํ กิร ตฺวํ ภิกฺขุ ทุพฺพโจ โอวาทํ น คณฺหสีติ ฯ สจฺจํ ภควาติ ฯ สตฺถา ปุพฺเพปิ ตฺวํ ทุพฺพจตาย ปณฺฑิตานํ โอวาทํ อคเหตฺวา ปาเสน พนฺโธ ชีวิตกฺขยํ ปตฺโตติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต มิโค หุตฺวา มิคคณปริวุโต อรญฺเญ วสติ ฯ อถสฺส ภคินี มิคี ปุตฺตกํ ทสฺเสตฺวา ภาติก อยนฺเต ภาคิเนยฺโย เอกํ มิคมายํ อุคฺคณฺหาเปหีติ ปฏิจฺฉาเปสิ ฯ โส ตํ ภาคิเนยฺยํ อสุกเวลาย นาม อาคนฺตฺวา อุคฺคณฺหาหีติ อาห ฯ โส วุตฺตเวลาย น คจฺฉติ ฯ ยถาเปกทิวสํ เอวํ สตฺตทิวเส อติกฺกนฺเต โส มิคมายํ อนุคฺคณฺหิตฺวา วิจรนฺโต ปาเส พชฺฌิ ฯ มาตาปิสฺส ภาตรํ อุปสงฺกมิตฺวา กินฺเต ภาติก ภาคิเนยฺโย มิคมายํ อุคฺคณฺหาปิโตติ ปุจฺฉิ ฯ โพธิสตฺโต จ ตสฺส อโนวาทกสฺส มา จินฺตยิ น เต ปุตฺเตน มิคมายา อุคฺคณฺหิตาติ วตฺวา อิทานิ ตํ อโนวทิตุกาโมว หุตฺวา อิทํ คาถมาห

อฏฺฐขุรํ ขราทิเย มิคํ วงฺกาติวงฺกินํ

สตฺตกาเลหติกฺกนฺตํ น นํ โอวทิตุสฺสเหติ ฯ

ตตฺถ อฏฺฐขุรนฺติ เอเกกสฺมึ ปาเท ทฺวินฺนํ ทฺวินฺนํ ขุรานํ วเสน อฏฺฐขุรํ ฯ ขราทิเยติ ตํ นาเมน อาลปติ ฯ มิคนฺติ สพฺพสงฺคาหิกวจนํ ฯ วงฺกาติวงฺกินนฺติ มูเล วงฺกานิ อคฺเค อติวงฺกานีติ วงฺกาติวงฺกานิ ฯ ตาทิสานิ สิงฺคานิ อสฺส อตฺถีติ วงฺกาติวงฺกํ ฯ ตํ วงฺกาติวงฺกินํ ฯ สตฺตกาเลหติกฺกนฺตนฺติ สตฺตหิ โอวาทกาเลหิ โอวาทํ อติกฺกนฺตํ ฯ น นํ โอวทิตุสฺสเหติ เอตํ ทุพฺพจมิคํ อหํ โอวทิตุํ น อุสฺสหามิ เอตสฺส เม โอวาทตฺถาย จิตฺตมฺปิ น อุปฺปชฺชตีติ ทสฺเสติ ฯ

อถ นํ ทุพฺพจมิคํ ปาเสน พนฺธํ ลุทฺโท มาเรตฺวา มํสํ อาทาย ปกฺกามิ ฯ

สตฺถาปิ น ตฺวํ ภิกฺขุ อิทาเนว ทุพฺพโจ ปุพฺเพปิ ทุพฺพโจเยวาติ อิทํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา อนุสนฺธึ ฆเฏตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา ภาคิเนยฺยมิโค ทุพฺพจภิกฺขุ อโหสิ ภคินี อุปฺปลวณฺณา โอวาทกมิโค ปน อหเมว อโหสีติ ฯ

ขราทิยชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๕ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๔. วาตมิคชาดกกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๗๒. สีลวรรคหัวข้อถัดไป๖. ติปัลลัตถมิคชาดก