มา มุณิกสฺส ปิหยิ อาตุรนฺนานิ ภุญฺชติ

อปฺโปสฺสุโก ภุสงฺขาท เอตํ ทีฆายุลกฺขณนฺติ ฯ

ตตฺถ มา มุณิกสฺส ปิหยีติ มุณิกสฺส โภชเน ปิหํ มา อุปฺปาทยิ เอส สุโภชนํ ภุญฺชตีติ มา มุณิกสฺส ปิหยิ กทา นุ โข อหมฺปิ เอวํ สุขิโต ภเวยฺยนฺติ มา มุณิกภาวํ ปฏฺฐยิ อยญฺหิ อาตุรนฺนานิ ภุญฺชติ ฯ อาตุรนฺนานีติ มรณโภชนานิ ฯ อปฺโปสฺสุโก ภุสงฺขาทาติ ตสฺส โภชเน นิรุสฺสุกฺโก หุตฺวา อตฺตนา ลทฺธํ ภุสงฺขาท ฯ เอตํ ทีฆายุลกฺขณนฺติ เอตํ ทีฆายุภาวสฺส การณํ ฯ

ตโต นจิรสฺเสว เต มนุสฺสา อาคมึสุ ฯ มุณิกํ ฆาเตตฺวา นานปฺปกาเรหิ ปจึสุ ฯ โพธิสตฺโต จูฬโลหิตํ อาห ทิฏฺโฐ เต ตาต มุณิโกติ ฯ ทิฏฺฐํ เม ภาติก มุณิกสฺส โภชนผลํ เอตสฺส ภตฺตโต สตคุเณน สหสฺสคุเณน อมฺหากํ ติณปลาสภุสมตฺตเมว อุตฺตมญฺจ อนวชฺชญฺจ ทีฆายุลกฺขณญฺจาติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓๖๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มุณิกชาดก”