ตตฺถ ตว ภตฺตาติ ตเวส ปติ ภวิสฺสติ ตฺวญฺเญว ตสฺส อคฺคมเหสี ภวิสฺสสิ คจฺฉ นํ ปโลเภหิ กามรสํ ชานาเปหีติ ฯ

เอวํ วตฺวา ราชา อิมิสฺสา กิร โอกาสํ กโรนฺตูติ กุมารกสฺส อุปฏฺฐากานํ เปเสสิ ฯ สา ปจฺจูสกาเล วีณํ อาทาย คนฺตฺวา กุมารสฺส สยนคพฺภสฺส พหิ อวิทูเร ฐตฺวา อคฺคนเขหิ วีณํ วาเทนฺตี มธุรสฺสเรน คายิตฺวา ตํ ปโลเภสิ ฯ

ตมตฺถํ ปกาเสนฺโต สตฺถา อาห

สา จ อนฺเตปุรํ คนฺตฺวา พหุํ กามูปสญฺหิตํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๘๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. มหาปโลภนชาดก”