กุฏฺฐี กิลาสี ภวติ โย มิตฺตานํ อิธทฺทุภี

กายสฺส เภทา มิตฺตทุพฺภิ นิรยํ โส อุปปชฺชตีติ อยํ อภิสมฺพุทฺธคาถา ฯ ภิกฺขเว โย อิธ โลเก มิตฺตานํ ทุพฺภติ หึสติ โส เอวรูโป โหตีติ อตฺโถ ฯ

ตสฺสาปิ ปุริสสฺส รญฺญา สทฺธึ กเถนฺตสฺเสว ปฐวี วิวรํ อทาสิ ฯ ตํ ขณญฺเญว จวิตฺวา อวีจิมฺหิ นิพฺพตฺโต ฯ ราชา ตสฺมึ ปฐวึ ปวิฏฺเฐ อุยฺยานา นิกฺขมิตฺวา นครํ ปวิฏฺโฐ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา น ภิกฺขเว อิทาเนว ปุพฺเพปิ เทวทตฺโต มยฺหํ สิลํ ปวิชฺฌิเยวาติ วตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา มิตฺตทุพฺภิปุริโส เทวทตฺโต อโหสิ กปิราชา อหเมวาติ ฯ