อติกรมกราจริย มยฺหมฺเปตํ น รุจฺจติ

จตุตฺเถ ลงฺฆยิตฺวาน ปญฺจมายสิ อาวุโตติ ฯ

ตตฺถ อติกรมกราจริยาติ อาจริย อชฺช ตฺวํ อติกรํ อกริ อตฺตโน กรณโต อติเรกกรณํ อกรีติ อตฺโถ ฯ มยฺหมฺเปตํ น รุจฺจตีติ มยฺหํ อนฺเตวาสิกสฺส สมานสฺส เอตํ ตว กรณํ น รุจฺจติ เตน เต อหํ ปฐมเมว กเถสินฺติ ทีเปติ ฯ จตุตฺเถ ลงฺฆยิตฺวานาติ จตุตฺเถ สตฺติผเล อปติตฺวา อตฺตานํ ลงฺฆิตฺวา ฯ ปญฺจมายสิ อาวุโตติ ปณฺฑิตานํ วจนํ อคณฺหนฺโต อิทานิ ปญฺจมาย สตฺติยา อาวุโตสีติ ฯ

อิทํ วตฺวา อาจริยํ สตฺติโต อปเนตฺวา กตฺตพฺพยุตฺตกํ อกาสิ ฯ สตฺถา อิมํ อตีตํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา อาจริโย อยํ ทุพฺพโจ อโหสิ อนฺเตวาสิโก ปน อหเมวาติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๖๘๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ทุพพจชาดก”