ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๗
  6. /
  7. …
  8. /
  9. เอกกนิบาตชาดก
  10. /
  11. ๑๒. หังสิวรรค
  12. /
  13. ๖. ทุพพจชาดก

๖. ทุพพจชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๑๖ · บรรทัด ๗๖๖เรื่องนี้ในคลังชาดก

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๖ ทุพฺพจชาตกํ

อติกรมกราจริยาติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เอกํ ทุพฺพจํ ภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

ตสฺส วตฺถุํ นวนิปาเต คิชฺฌชาตเก อาวิภวิสฺสติ ฯ สตฺถา ปน ตํ ภิกฺขุํ อามนฺเตตฺวา ภิกฺขุ น ตฺวํ อิทาเนว ทุพฺพโจ ปุพฺเพปิ ทุพฺพโจ ทุพฺพจภาเวน ปณฺฑิตานํ โอวาทํ อกโรนฺโต สตฺติปฺปหาเรน ชีวิตกฺขยํ ปตฺโตสีติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต ลงฺฆนนฏกโยนิยํ ปฏิสนฺธึ คเหตฺวา วยปฺปตฺโต ปญฺญวา อุปายกุสโล อโหสิ ฯ โส เอกสฺส ลงฺฆนกสฺส สนฺติเก สตฺติลงฺฆนสิปฺปํ สิกฺขิตฺวา อาจริเยน สทฺธึ สิปฺปํ ทสฺเสนฺโต วิจรติ ฯ อาจริโย ปนสฺส จตุนฺนญฺเญว สตฺตีนํ ลงฺฆนสิปฺปํ ชานาติ น ปญฺจนฺนํ ฯ โส เอกทิวสํ เอกสฺมึ คามเก สิปฺปํ ทสฺเสนฺโต สุรามทมตฺโต ปญฺจ สตฺติโย ลงฺฆิสฺสามีติ ปฏิปาฏิยา ฐเปสิ ฯ อถ นํ โพธิสตฺโต อาห อาจริย ตฺวํ ปญฺจสตฺติลงฺฆนสิปฺปํ น ชานาสิ เอกํ สตฺตึ หร สเจ ลงฺฆิสฺสสิ ปญฺจมาย สตฺติยา วิทฺโธ มริสฺสสีติ ฯ โส ปน สุรามทมตฺตตาย ตฺวมฺปิ มยฺหํ ปมาณํ น ชานาสีติ ตสฺส วจนํ อนาทิยิตฺวา จตสฺโส ลงฺฆิตฺวา ปญฺจมาย สตฺติยา ทณฺฑเก มธุกปุปฺผํ วิย อาวุโต ปริเทวมาโน นิปชฺชิ ฯ อถ นํ โพธิสตฺโต ปณฺฑิตานํ วจนํ อกตฺวา อิมํ พฺยสนํ ปตฺโตสีติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

อติกรมกราจริย มยฺหมฺเปตํ น รุจฺจติ

จตุตฺเถ ลงฺฆยิตฺวาน ปญฺจมายสิ อาวุโตติ ฯ

ตตฺถ อติกรมกราจริยาติ อาจริย อชฺช ตฺวํ อติกรํ อกริ อตฺตโน กรณโต อติเรกกรณํ อกรีติ อตฺโถ ฯ มยฺหมฺเปตํ น รุจฺจตีติ มยฺหํ อนฺเตวาสิกสฺส สมานสฺส เอตํ ตว กรณํ น รุจฺจติ เตน เต อหํ ปฐมเมว กเถสินฺติ ทีเปติ ฯ จตุตฺเถ ลงฺฆยิตฺวานาติ จตุตฺเถ สตฺติผเล อปติตฺวา อตฺตานํ ลงฺฆิตฺวา ฯ ปญฺจมายสิ อาวุโตติ ปณฺฑิตานํ วจนํ อคณฺหนฺโต อิทานิ ปญฺจมาย สตฺติยา อาวุโตสีติ ฯ

อิทํ วตฺวา อาจริยํ สตฺติโต อปเนตฺวา กตฺตพฺพยุตฺตกํ อกาสิ ฯ สตฺถา อิมํ อตีตํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา อาจริโย อยํ ทุพฺพโจ อโหสิ อนฺเตวาสิโก ปน อหเมวาติ ฯ

ทุพฺพจชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ

-------

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๖ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๕. อนุสาสิกชาดกกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๗๑๒. หังสิวรรคหัวข้อถัดไป๗. ติตติรชาดก