สตฺถา อิมํ อตีตํ อาหริตฺวา น ภิกฺขเว ถุลฺลนนฺทา อิทาเนว มหิจฺฉา ปุพฺเพปิ มหิจฺฉาเยว มหิจฺฉตาย จ ปน สุวณฺณมฺหา ปริหีนา อิทานิ อตฺตโน มหิจฺฉตายเอว ลสุณมฺหาปิ ปริหายิสฺสติ ตสฺมา อิโต ปฏฺฐาย ลสุณํ ขาทิตุํ น ลภิสฺสติ ยถา จ ถุลฺลนนฺทา เอวํ ตํ นิสฺสาย เสสภิกฺขุนิโยปิ ตสฺมา พหุํ ลภิตฺวาปิ ปมาณเมว ชานิตพฺพํ อปฺปํ ลภิตฺวา ปน ยถาลทฺเธเนว สนฺโตโส กาตพฺโพ อุตฺตรึ น ปฏฺเฐตพฺพนฺติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

ยํ ลทฺธํ เตน ตุฏฺฐพฺพํ อติโลโภ หิ ปาปโก

หํสราชํ คเหตฺวาน สุวณฺณา ปริหายตีติ ฯ

ตตฺถ ตุฏฺฐพฺพนฺติ ตุสิตพฺพํ ฯ