๒. สิคาลชาดก

๒. สิคาลชาตกํ

เอตํ หิ เต ทุราชานนฺติ อิทํ สตฺถา เวฬุวเน วิหรนฺโต เทวทตฺตสฺส วธาย ปริสกฺกนํ อารพฺภ กเถสิ ฯเปฯ

ธมฺมสภายํ หิ ภิกฺขูนํ กถํ สุตฺวา สตฺถา น ภิกฺขเว เทวทตฺโต อิทาเนว มยฺหํ วธาย ปริสกฺกติ ปุพฺเพปิ ปริสกฺกิเยว น จ มํ มาเรตุํ อสกฺขิ สยเมว ปน กิลนฺโตเยวาติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต สิคาลโยนิยํ นิพฺพตฺติตฺวา สิคาลราชา หุตฺวา สิคาลคณปริวุโต สุสานวเน วิหาสิ ฯ เตน สมเย ราชคเห อุสฺสโว อโหสิ ฯ เยภุยฺเยน มนุสฺสา สุรํ ปิวนฺติ ฯ สุราฉโณเยว กิเรโส ฯ อเถตฺถ สมฺพหุลา ธุตฺตา พหุํ สุรญฺจ มํสญฺจ อาหราเปตฺวา มณฺฑิตปฺปสาธิตา คายิตฺวา สุรญฺจ ปิวนฺติ มํสญฺจ ขาทนฺติ ฯ เตสํ ปฐมยามาวสาเน มํสํ ขีณํ สุรา ปน พหุกาว ฯ อเถโก มํสขณฺฑํ เทหีติ อาห มํสํ ขีณนฺติ จ วุตฺเต มยิ ฐิเต มํสกฺขโย นาม นตฺถีติ วตฺวา อามกสุสาเน มตมนุสฺสมํสํ ขาทนตฺถาย อาคตํ สิคาลํ มาเรตฺวา มํสํ อาหริสฺสามีติ มุคฺครํ คเหตฺวา นิทฺธมนมคฺเคน นครา นิกฺขมิตฺวา สุสานํ คนฺตฺวา มุคฺครํ คเหตฺวา มตโก วิย อุตฺตาโน นิปชฺชิ ฯ ตสฺมึ ขเณ โพธิสตฺโต สิคาลคณปริวุโต ตตฺถ คโต ตํ ทิสฺวา นายํ มตโกติ ญตฺวาปิ สุฏฺฐุตรํ อุปปริกฺขิสฺสามีติ ตสฺส อโธวาเต ฐตฺวา สรีรคนฺธํ ฆายิตฺวา ตตฺตโตวสฺส อมตภาวํ ญตฺวา ลชฺชาเปตฺวา นํ อุยฺโยเชสฺสามีติ คนฺตฺวา มุคฺครโกฏิยํ ฑํสิตฺวา อากฑฺฒิ ฯ ธุตฺโต มุคฺครํ น วิสฺสชฺเชสิ อุปสงฺกมนฺตํปิ น โอโลเกนฺโต นํ คาฬฺหตรํ อคฺคเหสิ ฯ โพธิสตฺโต ปฏิกฺกมิตฺวา โภ ปุริส สเจ ตฺวํ มตโก ภเวยฺยาสิ น มยิ มุคฺครํ อากฑฺฒนฺเต คาฬฺหตรํ คณฺเหยฺยาสิ อิมินา การเณน ตว มตภาโว วา อมตภาโว วา ทุชฺชาโนติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๗๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สิคาลชาดก”