เอตํ หิ เต ทุราชานํ ยํ เสสิ มตสายิตํ

ยสฺส เต กฑฺฒมานสฺส หตฺถา ทณฺโฑ น มุจฺจตีติ ฯ

ตตฺถ เอตํ หิ เต ทุราชานนฺติ เอตํ การณํ ตว ทุวิญฺเญยฺยํ ฯ ยํ เสสิ มตสายิตนฺติ เยน การเณน ตฺวํ มตสายิตํ เสสิ มตโก วิย หุตฺวา สยสิ ฯ ยสฺส เต กฑฺฒมานสฺสาติ ยสฺส ตว ทณฺฑโกฏิยํ คเหตฺวา กฑฺฒิยมานสฺส หตฺถโต ทณฺโฑ น มุจฺจติ โส ปน ตฺวํ ตตฺตโต มตโก นาม นาโหสีติ ฯ

เอวํ วุตฺเต โส ธุตฺโต อยํ มม อมตภาวํ ชานาตีติ อุฏฺฐาย ทณฺฑํ ขิปิ ฯ ทณฺโฑ วิรชฺฌิ ฯ ธุตฺโต คจฺฉสิ วิรทฺโธทานิ สิยาติ อาห ฯ โพธิสตฺโต นิวตฺติตฺวา โภ ปุริส มํ วิรชฺฌนฺโตปิ ตฺวํ อฏฺฐ มหานิรเย โสฬส จ อุสฺสทนิรเย อวิรทฺโธเยวาสีติ วตฺวา ปกฺกามิ ฯ ธุตฺโต กิญฺจิ อลภิตฺวา สุสานา นิกฺขมิตฺวา ปริกฺขายํ นฺหายิตฺวา อาคตมคฺเคเนว นครํ ปาวิสิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๗๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สิคาลชาดก”