เอวเมว นูน ราชานํ เวเทหํ มิถิลคฺคหํ

อสฺสา วหนฺติ อาชญฺญา ยถา หํสา วินีลกนฺติ ฯ

ตตฺถ เอวเมวาติ เอวเมว ฯ นูนาติ ปริวิตกฺเก นิปาโต เอกํเสปิ วตฺตติเยว ฯ เวเทหนฺติ วิเทหรฏฺฐิสฺสรํ ฯ มิถิลคฺคหนฺติ มิถิลคฺเคหํ มิถิลาย ฆรํ ปริคฺคเหตฺวา วสมานนฺติ อตฺโถ ฯ อาชญฺญาติ การณาการณํ ชานนกา ฯ ยถา หํสา วินีลกนฺติ ยถา อิเม หํสา มํ วินีลกํ วหนฺติ เอวเมว วหนฺตีติ ฯ

หํสโปตกา ตสฺส วจนํ สุตฺวา กุชฺฌิตฺวา อิเธว นํ ปาเตตฺวา คมิสฺสามาติ จิตฺตํ อุปฺปาเทตฺวาปิ เอวํ กเตปิ ปิตา โน กึ วกฺขตีติ ครหภเยน ปิตุ สนฺติกํ เนตฺวา เตน กตกิริยํ ปิตุ อาจิกฺขึสุ ฯ อถ นํ ปิตา กุชฺฌิตฺวา กึ ตฺวํ มม ปุตฺเตหิ อธิกตโรสิ โย มม ปุตฺเต อภิภวิตฺวา รเถ ยุตฺตสินฺธเว วิย กโรสิ, อตฺตโน ปมาณํ น ชานาสิ, อิมํ ฐานํ ตว อโคจโร, อตฺตโน มาตุ วสนฏฺฐานเมว คจฺฉาหีติ ตชฺเชตฺวา ทุติยํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๘๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. วินีลกชาดก”