จิรมฺปิ โข ตํ ขาเทยฺย คทฺรโภ หริตํ ยวํ

ปารุโต สีหจมฺเมน รวมาโนว ทูสยีติ ฯ

ตตฺถ ตนฺติ นิปาตมตฺตํ ฯ อยํ คทฺรโภ อตฺตโน คทฺรภภาวํ อชานาเปตฺวา สีหจมฺเมน ปารุโต จิรมฺปิ กาลํ หริตํ ยวํ ขาเทยฺยาติ อตฺโถ ฯ รวมาโนว ทูสยีติ อตฺตโน ปน คทฺรภรวํ รวมาโน เจส อตฺตานํ ทูสยิ, นตฺเถตฺถ สีหจมฺมสฺส โทโสติ ฯ

ตสฺมึ เอวํ วทนฺเต เยว คทฺรโภ ตตฺเถว นิปนฺโน มริ ฯ วาณิโชปิ ตํ ปหาย ปกฺกามิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๙๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สีหจัมมชาดก”