๕. ขราทิยชาดก

5 Kharādiyajātakaṃ

aṭṭhakhuraṃ kharādiyeti idaṃ satthā jetavane viharanto aññataraṃ dubbacabhikkhuṃ ārabbha kathesi.

So kira bhikkhu dubbaco ovādaṃ na gaṇhāti. Atha naṃ satthā pucchi saccaṃ kira tvaṃ bhikkhu dubbaco ovādaṃ na gaṇhasīti. Saccaṃ bhagavāti. Satthā pubbepi tvaṃ dubbacatāya paṇḍitānaṃ ovādaṃ Agahetvā pāsena bandho jīvitakkhayaṃ pattoti vatvā atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto migo hutvā migagaṇaparivuto araññe vasati. Athassa bhaginī migī puttakaṃ dassetvā bhātika ayante bhāgineyyo ekaṃ migamāyaṃ uggaṇhāpehīti paṭicchāpesi. So taṃ bhāgineyyaṃ asukavelāya nāma āgantvā uggaṇhāhīti āha. So vuttavelāya na gacchati. Yathāpekadivasaṃ evaṃ sattadivase atikkante so migamāyaṃ anuggaṇhitvā vicaranto pāse bajjhi. Mātāpissa bhātaraṃ upasaṅkamitvā kinte bhātika bhāgineyyo migamāyaṃ uggaṇhāpitoti pucchi. Bodhisatto ca tassa anovādakassa mā cintayi na te puttena migamāyā uggaṇhitāti vatvā idāni taṃ anovaditukāmova hutvā idaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓๑๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ขราทิยชาดก”