๑๐. สาธุสีลชาดก
10 Sādhusīlajātakaṃ
sarīradabyaṃ vuḍḍhabyanti idaṃ satthā jetavane viharanto aññataraṃ brāhmaṇaṃ ārabbha kathesi.
Tassa kira catasso dhītaro ahesuṃ. Tā cattāro janā patthenti, tesu eko abhirūpo sarīrasampanno, eko vayappatto mahallako, eko jātisampanno, eko sīlavā. Brāhmaṇo cintesi dhītaro nivesantena kassa nu kho dātabbā, kiṃ rūpasampannassa udāhu vayappattajātisampannasīlavantānaṃ aññatarassāti. So cintentopi ajānitvā imaṃ kāraṇaṃ sammāsambuddho jānissati, taṃ pucchitvā etesaṃ antare anucchavikassa dassāmīti gandhamālādīni gāhāpetvā vihāraṃ gantvā satthāraṃ vanditvā ekamantaṃ nisinno bhagavato ādito paṭṭhāya tamatthaṃ ārocetvā bhante imesu catūsu janesu kassa dātuṃ vaṭṭatīti pucchi. Satthā pubbepi te paṇḍitā Etaṃ pañhaṃ kathayiṃsu, bhavasaṅkhepagatattā pana sallakkhetuṃ na sakkosīti vatvā tena yācito atītaṃ āhari.
Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto brāhmaṇakule nibbattitvā vayappatto takkasilāyaṃ sippaṃ uggaṇhitvā āgantvā bārāṇasiyaṃ disāpāmokkho ācariyo ahosi. Athekassa brāhmaṇassa catasso dhītaro ahesuṃ. Tā evameva cattāro janā patthayiṃsu. Brāhmaṇo kassa nu kho dātabbāti ajānanto ācariyaṃ pucchitvā dātabbayuttakassa dassāmīti tassa santikaṃ gantvā tamatthaṃ pucchanto paṭhamaṃ gāthamāha