๑๐. ปูฏทูสกชาดก

Pūṭadūsakajātakaṃ

addhā hi nūna migarājāti idaṃ satthā jetavane viharanto ekaṃ kumāraṃ pūṭadūsakaṃ ārabbha kathesi.

Sāvatthiyaṃ kireko amacco buddhappamukhaṃ bhikkhusaṅghaṃ nimantetvā uyyāne nisīdāpetvā dānaṃ dadamāno antarābhatte uyyāne vicaritukāmā carantūti āha. Bhikkhū uyyānacārikaṃ cariṃsu. Tasmiṃ khaṇe uyyānapālo pattasampannaṃ rukkhaṃ abhirūhitvā mahantamahantāni pattāni gahetvā ayaṃ pupphānaṃ bhavisasati ayaṃ phalānanti pūṭe katvā rukkhamūle pātesi. Tassa puttadārako pātitaṃ pātitaṃ pūṭaṃ viddhaṃseti. Bhikkhū tamatthaṃ satthu ārocesuṃ. Satthā na bhikkhave idāneva pubbepesa pūṭadūsakoyevāti vatvā atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto bārāṇasiyaṃ ekasmiṃ brāhmaṇakule nibbattitvā vayappatto agāraṃ ajjhāvasamāno ekadivasaṃ kenacideva karaṇīyena uyyānaṃ agamāsi. Tattha bahū vānarā vasanti. Uyyānapālo pana imināva niyāmena pattapūṭe pāteti. Jeṭṭhakavānaro pātitapātite viddhaṃseti. Bodhisatto taṃ āmantetvā uyyānapālena pātitapātite pūṭe viddhaṃsetvā pātitapātitaṃ manāpataraṃ kātukāmo maññasīti vatvā paṭhamaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ปูฏทูสกชาดก”