๔. ชัมพุขาทกชาดก
jambūkhādakajātakaṃ
koyaṃ vindussaro vaggūti idaṃ satthā veḷuvane viharanto devadattakokālike ārabbha kathesi.
Tadā hi devadatte parihīnalābhasakkāre kokāliko kulāni upasaṅkamitvā devadattatthero nāma mahāsammatapaveṇiyā okkākarājavaṃse jāto asambhinne khattiyavaṃse saṃvuḍḍho tipiṭako jhānalābhī madhurakatho dhammakathiko detha karotha therassāti devadattassa vaṇṇaṃ bhāsati. Devadattopi kokāliko udiccabrāhmaṇakulā nikkhamitvā pabbajito bahussuto dhammakathiko detha karotha kokālikassāti kokālikassa vaṇṇaṃ bhāsati. Iti te aññamaññassa vaṇṇaṃ bhāsitvā kulagharesu bhuñjantā vicaranti. Athekadivasaṃ bhikkhū dhammasabhāyaṃ kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ āvuso devadattakokālikā aññamaññassa abhūtaguṇakathaṃ kathetvā bhuñjantā vicarantīti. Satthā āgantvā kāyanuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave idāneva te abhūtaguṇakathaṃ kathetvā bhuñjanti pubbepete bhuñjiṃsuyevāti vatvā atītaṃ āhari.
Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto Aññatarasmiṃ jambūvanasaṇḍe rukkhadevatā hutvā nibbatti. Tatreko kāko jambūsākhāya nisinno jambūpakkāni khādati. Atheko sigālo āgantvā uddhaṃ olokento kākaṃ disvā yannūnāhaṃ imassa abhūtaguṇakathaṃ kathetvā jambūpakkāni khādeyyanti tassa vaṇṇaṃ kathento imaṃ gāthamāha