๗. ปลาสชาดก
palāsajātakaṃ
acetanaṃ brāhmaṇa asuṇantanti idaṃ satthā parinibbānamañce nipanno ānandattheraṃ ārabbha kathesi.
So hāyasmā ajja rattiyā paccūsasamaye satthā parinibbāyissatīti ñatvā ahañcamhi sekho sakaraṇīyo satthu ca me parinibbānaṃ bhavissati pañcavīsati vassāni satthu kataṃ upaṭṭhānaṃ nipphalaṃ bhavissatīti sokābhibhūto uyyānovarake kapisīsaṃ ālambitvā parodi. Satthā taṃ apassanto kahaṃ bhikkhave ānandoti pucchitvā tamatthaṃ sutvā taṃ pakkosāpetvā ovaditvā katapuññosi tvaṃ ānanda padhānamanuyuñja khippaṃ hohisi anāsavo mā cintayi idāni tayā mama kataṃ upaṭṭhānaṃ kiṃkāraṇā nipphalaṃ bhavissati yassa te pubbe sarāgādikālepi mama kataṃ upaṭṭhānaṃ nipphalaṃ nāhosīti vatvā atītaṃ āhari.
Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto bārāṇasito avidūre palāsarukkhadevatā hutvā nibbatti. Tadā bārāṇasīvāsino devatāmaṅgalikā ahesuṃ niccaṃ balīkaraṇādīsu payuttā. Atheko duggatabrāhmaṇo ahampekaṃ devataṃ paṭijaggissāmīti ekassa unnatappadese ṭhitassa mahato palāsarukkhassa mūlaṃ samaṃ nittiṇaṃ katvā parikkhipitvā vālukaṃ okīritvā sammajjitvā rukkhe gandhapañcaṅgulikāni datvā mālāgandhadhūpehi pūjetvā dīpaṃ jāletvā sukhaṃ sayathāti vatvā rukkhaṃ padakkhiṇaṃ katvā pakkamati. Dutiyadivase pātova gantvā sukhaseyyaṃ pucchati. Athekadivasaṃ rukkhadevatā cintesi ayaṃ brāhmaṇo ativiya maṃ paṭijaggati imaṃ brāhmaṇaṃ vīmaṃsitvā yena kāraṇena maṃ paṭijaggi taṃ dassāmīti. Sā tasmiṃ brāhmaṇe āgantvā rukkhamūle sammajjante mahallakabrāhmaṇavesena samīpe ṭhatvā paṭhamaṃ gāthamāha