๗. กากาติชาดก
kākātijātakaṃ
vāti cāyaṃ tato gandhoti idaṃ satthā jetavane viharanto Ekaṃ ukkaṇṭhitabhikkhuṃ ārabbha kathesi.
Tadā hi satthā taṃ bhikkhuṃ saccaṃ kira tvaṃ bhikkhu ukkaṇṭhitosīti pucchitvā saccaṃ bhanteti vutte kasmā ukkaṇṭhitosīti. Kilesavasena bhanteti. Bhikkhu mātugāmo nāma arakkhiyo na sakkā rakkhituṃ porāṇakapaṇḍitā pana pubbe mātugāmaṃ samuddamajjhe simbalīrukkhavimāne ussāpentāpi rakkhituṃ nāsakkhiṃsūti vatvā atītaṃ āhari.
Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto tassa aggamahesiyā kucchimhi nibbattitvā vayappatto pitu accayena rajjaṃ kāresi. Kākāti nāmassa aggamahesī ahosi abhirūpā devaccharā viya. Ayamettha saṅkhepattho. Vitthārato pana atītavatthu kuṇālajātake āvibhavissati. Tadā paneko supaṇṇarājā manussavesenāgantvā raññā saha jūtaṃ kīḷanto kākātiyā aggamahesiyā paṭibaddhacitto taṃ ādāya supaṇṇabhavanaṃ netvā tāya saddhiṃ abhirami. Rājā deviṃ apassanto naṭakuveraṃ gandhabbaṃ vicināhi nanti āha. So taṃ supaṇṇarājānaṃ pariggahetvā ekasmiṃ sare erakavane nipajjitvā tato supaṇṇassa gatakāle pattantare nisīditvā supaṇṇabhavanaṃ patvā pattantarato nikkhamitvā tāya saddhiṃ kilesasaṃsaggaṃ katvā puna tasseva pattantare nisinno āgantvā supaṇṇassa raññā saha jūtakīḷanakāle attano vīṇaṃ gahetvā jūtamaṇḍalaṃ gantvā rañño santike ṭhito gītavasena paṭhamaṃ gāthamāha