Sāliyajātakaṃ

yvāyaṃ sāliyacchāpoti idaṃ satthā veḷuvane viharanto āvuso devadatto tāsakārakopi bhavituṃ nāsakkhīti vacanaṃ ārabbha kathesi.

Tadā hi satthā na bhikkhave idāneva pubbepesa mama tāsakārakopi bhavituṃ nāsakkhīti vatvā atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto gāmake kuṭumbiyakule nibbattitvā taruṇakāle paṃsukīḷakehi dārakehi saddhiṃ gāmadvāre nigrodharukkhamūle kīḷati. Tadā eko dubbalavejjo gāme kiñci kammaṃ alabhitvā nikkhanto taṃ ṭhānaṃ patvā ekaṃ sappaṃ viṭapabbhantarena sīsaṃ nīharitvā niddāyantaṃ disvā mayā gāme kiñci na laddhaṃ ime dārake vañcetvā sappena ḍaṃsāpetvā tikicchitvā kiñcideva gaṇhissāmīti cintetvā bodhisattaṃ āha sace sāliyacchāpaṃ passeyyāsi gaṇheyyāsīti. Āma gaṇheyyanti. Passeso viṭapabbhantare sayitoti. So tassa sappabhāvaṃ ajānanto rukkhaṃ āruyha taṃ gīvāyaṃ gahetvā sappoti ñatvā nivattituṃ adento suggahitaṃ gahetvā vegena khipi. So gantvā vejjassa gīvāyaṃ patito gīvaṃ paliveṭhetvā kara karāti ḍaṃsitvā tattheva naṃ pātetvā palāyi. Manussā parivārayiṃsu. Mahāsatto sampattaparisāya dhammaṃ desento imā gāthā abhāsi