Kumbhajātakaṃ

ko pāturāsīti idaṃ satthā jetavane viharanto visākhāya sahāyikā surāpītā pañcasatā itthiyo ārabbha kathesi.

Sāvatthiyaṃ kira surāchaṇe saṅghuṭṭhe tā pañcasatā itthiyo sāmikānaṃ chaṇe kīḷāyamānānaṃ tikkhasuraṃ paṭiyādetvā chaṇaṃ kīḷissāmāti sabbāpi visākhāya santikaṃ gantvā sahāyike chaṇaṃ karissāmāti vatvā ayaṃ surāchaṇo ahaṃ suraṃ na pivissāmīti Vutte tumhe sammāsambuddhassa dānaṃ detha mayaṃ chaṇaṃ karissāmāti āhaṃsu. Sā sādhūti sampaṭicchitvā uyyojetvā satthāraṃ nimantāpetvā mahādānaṃ datvā bahugandhamālaṃ ādāya sāyaṇhasamaye dhammakathaṃ sotuṃ tāhi parivutā jetavanaṃ agamāsi. Tā panitthiyo suraṃ pivamānāva tāya saddhiṃ gantvā dvārakoṭṭhake ṭhatvā suraṃ pivitvāva tāya saddhiṃ satthu santikaṃ agamaṃsu. Visākhā satthāraṃ vanditvā ekamantaṃ nisīdi. Itarāsu ekaccā satthu santikeyeva nacciṃsu ekaccā hatthakukkuccapādakukkuccā kalahaṃ kariṃsu. Satthā tāsaṃ saṃvegajananatthāya bhamukalomato raṃsiyo visajjesi. Andhakāratimisā ahosi. Tā bhītatasitā maraṇabhayatajjitā ahesuṃ. Tena tāsaṃ surā jiṇṇā. Satthā nisinnapallaṅke antarahito sinerumuddhani ṭhatvā uṇṇālomato raṃsiṃ visajjesi. Candasuriyasahassuggamanaṃ viya ahosi. Satthā tattha ṭhitova tāsaṃ saṃvegajananatthāya

ko nu hāso kimānando niccaṃ pajjalite sati