Taṃ sutvā ācariyo rūpasampadādīsu vijjamānāsupi vipannasīlo gārayho, tasmā taṃ appamāṇaṃ, amhākaṃ sīlavantabhāvo ruccatīti imamatthaṃ pakāsento dutiyaṃ gāthamāha

attho atthi sarīrasmiṃ vuḍḍhabyassa namo kare

attho atthi sujātasmiṃ sīlaṃ asmāka ruccatīti.

Tattha attho atthi sarīrasminti rūpasampanne sarīre attho viseso vuḍḍhi atthi yeva natthīti na vadāmi. Vuḍḍhabyassa namo kareti vuḍḍhabhāvassa pana namakārameva karomi, vuḍḍhabhāvo hi vandanamānanaṃ labhati. Attho atthi sujātasminti sujātepi purise vuḍḍhi atthi, jātisampatti hi icchitabbā yeva. Sīlaṃ asmāka ruccatīti amhākaṃ pana sīlameva ruccati. Sīlavā hi ācārasampanno sarīradabyavirahitopi pujjo pāsaṃsoti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๐๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สาธุสีลชาดก”