๑๐. ทุติยปลายิชาดก

10 Dutiyapalāyijātakaṃ

dhajamaparimitanti idaṃ satthā jetavane viharanto palāyiparibbājakaṃ ārabbha kathesi.

Imasmiṃ pana vatthusmiṃ sopi paribbājako jetavanaṃ pāvisi. Tasmiṃ khaṇe satthā mahājanaparivuto alaṅkatadhammāsane nisinno manosilātale sīhanādaṃ nadanto sīhapotako viya dhammaṃ desesi. Paribbājako dasabalassa brahmasarīrapaṭibhāgaṃ rūpaṃ puṇṇacandasassirikaṃ mukhaṃ suvaṇṇapaṭṭasadisaṃ nalātañca disvā ko evarūpaṃ purisuttamaṃ jinituṃ sakkhissatīti vatvā nivattitvā parisantaraṃ apavisitvā palāyi. Mahājano taṃ anubandhitvā nivattitvā satthu taṃ pavattiṃ ārocesi.

Satthā na so paribbājako idāneva pubbepi mama suvaṇṇavaṇṇaṃ mukhaṃ disvā palāto yevāti vatvā atītaṃ āhari.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๑๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ทุติยปลายิชาดก”