Tattha kimatthamabhisandhāyāti kinnukho kāraṇaṃ paṭicca kiṃ sampassamāno. Dubbhinoti mittadubbhino. Sabbakāmaduhassevāti sabbakāmadadassa sāmikassa viya. Titikkhasīti adhivāsesi. Padasāva adhiṭṭhahāti pādeneva naṃ tikhiṇakhuraggena yathā ettheva marati evaṃ akkama. Bhiyyo bālāti sace hi paṭisedhako na bhaveyya bālā aññāṇasattā punappunaṃ kuṭṭeyyuṃ ghaṭṭeyyuṃ viheṭheyyumevāti dīpeti.

Taṃ sutvā bodhisatto rukkhadevate sacāhaṃ iminā jātigottavassādīhi adhiko samāno imassa dosaṃ na sahissāmi kathaṃ me manoratho nipphattiṃ gamissati ayaṃ pana maṃ viya aññampi maññamāno evaṃ anācāraṃ karissati tato yesaṃ caṇḍamahisānaṃ esa evaṃ karissati teyeva etaṃ vadhissanti sā etassa aññehi māraṇā mayhaṃ dukkhato ca pāṇātipātato ca vimutti bhavissatīti vatvā tatiyaṃ gāthamāha

mamevāyaṃ maññamāno aññaṃpevaṃ karissati

te naṃ tattha vadhissanti sā me mutti bhavissatīti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. มหิสชาดก”