Tattha asaññatanti kāyādīhi asaññataṃ assamaṇameva samānaṃ taṃ samaṇo esoti samitapāpatāya samatāya samaṇoti maññamāno upagañchiṃ. Pāhāsīti pahari. Ajinasāṭiyāti ekaṃsaṃ katvā pārutena ajinacammena tuyhaṃ ko attho. Abbhantaranteti tava sarīrabbhantaraṃ Visapūraṃ viya alābu gūthapūro viya āvāṭo āsīvisapūro viya vammiko kilesagahanaṃ. Bāhiranti kevalaṃ bahi sarīraṃ parimajjasī (ti) anto pharusatāya bahi maṭṭhatāya hatthilaṇḍaṃ viya assalaṇḍaṃ viya ca hoti.

Taṃ sutvā tāpaso tatiyaṃ gāthamāha

ehi godha nivattassu bhuñja sālīnamodanaṃ

telaṃ loṇañca me atthi pahutaṃ mayhaṃ pipphalīti.

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๗๒๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. โคธชาดก”